Doe jij aan curling?

//Doe jij aan curling?

Ken je de fantástische sport curling? Twee ploegen spelen bij dit spel tegen elkaar en proberen een zware granieten steen zodanig over een ijsbaan te laten glijden, dat deze zijn doel (één van de cirkels aan het eind van de baan) bereikt. Zogenaamde ‘sweepers’ of vegers lopen voor de steen uit en vegen driftig met bezems over de baan, zodat de steen precies terechtkomt waar hij moet zijn.

In Nederland doen niet veel mensen aan curling. Of toch wel?

Het is dinsdagavond kwart voor 10. Een tiener moet al bijna naar bed, maar komt in paniek naar beneden. Hij moet morgen een werkstuk inleveren, maar dat is nog láng niet af. Niet goed gepland, te laat begonnen, teveel feestjes gehad in het weekend. Maar ja, als hij het werkstuk niet op tijd inlevert, krijg hij een 1. En zijn gemiddelde cijfers zijn al niet om over naar huis te schrijven. Zijn moeder is not amused en geeft haar zoon een fikse preek. Maar moet ze hem door één zo’n werkstukje het risico laten lopen dat hij misschien blijft zitten? Ze kan het niet over haar hart verkrijgen en bedenkt een oplossing: ze werken tot half 11 samen aan het werkstuk en als het dan nog niet klaar is, maakt ze het voor hem af. Voor 1 keer natuurlijk!

Curling parents

Wat deze moeder doet, heet curling. De sport curling inspireerde de Deense psycholoog Bent Hougaard namelijk tot het bedenken van de term ‘Curling parents’. Dit zijn ouders die – met de beste bedoelingen! – als het ware met een grote bezem voor hun kind uitlopen. Hiermee poetsen ze alle belemmeringen, teleurstellingen en faalervaringen bij voorbaat al weg. Zodoende maken ze het pad van het kind vrij van allerlei mogelijke obstakels en oneffenheden en kan hij zonder problemen zijn glansrijke toekomst in glijden. Denken ze.

Helaas help je je kind niet wanneer je aan curling doet. Behalve op de korte termijn dan. Je kind lijdt geen honger als jij zijn vergeten lunchpakketje naar school komt brengen. Hij krijgt geen standje van de juf als jij ervoor zorgt dat hij zijn gymtas op de juiste dag bij zich heeft. Hij komt niet te laat op school als jij hem helpt met aankleden. Maar wat leer je hem nu ècht wanneer je dingen voor hem doet die hij eigenlijk zelf al kan?

Eigenlijk leer je hem vooral twee dingen: afhankelijk zijn van jou en geen verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf.

Afhankelijkheid

Wanneer je alle moeilijkheden bij voorbaat voor je kind wegveegt, leert hij niet hoe hij kan omgaan met tegenslagen of obstakels. De frustratie kan dan al snel oplopen, wanneer je kind onvermijdelijk toch een hobbel tegenkomt op zijn pad. Hij heeft immers veel te weinig ervaring met dit soort situaties. Hij is niet bekend met het nare gevoel dat erbij hoort en heeft geen idee wat hij kan of moet doen. Wanneer hij gewend is dat jij al zijn problemen voor hem oplost, zal hij zich in deze voor hem nieuwe situatie machteloos voelen en afhankelijk zijn van jouw hulp of acties.

Verantwoordelijkheid

Doordat je als curling parent voortdurend voor je kind uitloopt, leer hij niet hoe hij zijn eigen keuzes moet maken. Sterker nog: hij krijgt niet de kans om te ervaren dat hij door de keuzes die hij maakt, invloed heeft op zijn eigen leven. Wanneer je het pad van je kind vrijhoudt van zelfstandige keuzemomenten, leert hij daarnaast niet dat zijn keuzes bepaalde consequenties hebben, waarvoor hij zelf verantwoordelijk is. Je werk steeds maar uitstellen, kan leiden tot een 1 op je cijferlijst. Je krijgt honger wanneer je je brood niet meeneemt naar school. Je hebt een probleem wanneer je je gymspullen niet bij je hebt of te laat op school komt.

Het is duidelijk: je helpt je kind door als ouder zo min mogelijk te curlen. En hetzelfde geldt natuurlijk voor opa’s, oma’s, juffen en meesters! Maar minder curlen is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Beschermen

We zijn er als opvoeder natuurlijk heel erg op gebrand om onze kinderen te beschermen. En dat is ook onze rol – zeker als ze nog klein zijn. Maar als beschermen overgaat in óverbeschermen, doen we kinderen tekort. Je zult soms dus tegen je moeder- of vadergevoel in moeten gaan wanneer je besluit niet te gaan curlen.

Weerstand

‘Je bent de slechtste vader van de wereld!’, ‘Dit weet ik nòg als ik later volwassen ben!’, ‘Wat ben jij gemeen!’. Dit soort uitspraken kun je gegarandeerd van je kind verwachten wanneer je uit je rol van curling parent stapt. Zeker wanneer je dit nog niet vaak gedaan hebt, zal je kind dit namelijk niet heel prettig vinden en in de weerstand schieten.

Hieronder een aantal tips die je helpen om minder te curlen:

1. Maak een bewuste keuze

Minder curlen betekent niet dat je nooit meer aan curling mag doen. Wat van belang is, is dat je je bewust bent van wat je doet. Je kunt dan steeds een weloverwogen keuze maken: kies ik voor curlen of maak ik van deze situatie een leermoment (voor mijn kind en voor mezelf)?

2. Bereid je voor

Ervoor kiezen om niet te curlen kan lijnrecht ingaan tegen je gevoel. Wanneer je kind dan ook nog boos reageert, kan het een hele opgave zijn om voet bij stuk te houden. Bereid je er daarom op voor dat je kind in de weerstand gaat en dat je er zelf ook een onprettig gevoel van krijgt. Jullie zijn allebei iets nieuws aan het leren en dat gaat nu eenmaal niet zonder slag of stoot.

3. Weet waarom je het doet

Herinner jezelf steeds weer aan jouw motivatie om niet te curlen. Je wil dat je kind zijn eigen keuzes leert maken en verantwoordelijk leert zijn voor de consequenties hiervan. Je wil dat je kind zelf leert omgaan met fouten en teleurstellingen. Dat hij ervaart hoe dit voelt en ontdekt dat hij prima in staat is om hier doorheen te komen. Kortom: je wil je kind helpen om steeds sterker en veerkrachtiger te worden.

 

 

 

 

 

2018-05-30T13:07:12+00:00